To make sure that the Android emulator returns a valid GPS location by using Geolocation in Titanium, you need to do the following:

1 - launch the Dalvik Debug Monitor a.k.a. ddms

The location of this tool depends on where you installed the Android SDK. For me, ddms is installed in /Users/jorre/Documents/SDKs/android-sdk-macosx/tools/ddms. Start the tool.

2 - select your Android emulator

Next, you will see a list of Android emulators that are running. For me, I was only running one instance that was called “titanium_”. Click on the emulator on the left side of the ddms tool.

3 - send GPS/geolocation coordinates manually to the Android emulator

After selecting the Android emulator in the ddms tool, you will see a number of options on the right hand side of the ddms tool. The tab you are looking for is “emulator control”.

Scroll down until you see “Location Controls”. Enter the latitude and longitude coordinates of your choice and click “Send”.

Voila, you should now be able to do geolocation calls on your Android emulator.

Hope that helps!

Een telefoontje naar de eigenaar van het appartement in Duitsland kon echter niet veel sympathie teweeg brengen. De volle pot muss gezahlt werden.

Dan maar enkele dagen afwachten tot het Ethias-kantoor om de hoek terug open gaat, want daar had ik mezelf een annuleringsverzekering aangeschaft. Om het met de letterlijke woorden van Ethias te zeggen, dekt deze “onmisbare reisverzekering” u tegen onder meer “overmacht”. Het afschaffen van onze trein richting Duitsland wegens rotweer had ik niet meteen in mijn macht dus dat leek me een prima zaak voor onze Ethias-vrienden, altijd behulpzaam en klaar om u te helpen.

Foto © Clappstar

Een weekend later was het eindelijk zover: maandag! Yes, het Ethias-kantoor opent zijn deuren en verwacht mijn telefoontje. Het lokale kantoor kon me echter niet helpen dus werd ik doorverbonden met het hoofdkantoor, centrum van alle verzekeringswijsheden ter lande. En toen begon de lijdensweg. Een minuut of 7 sneed de wachtmuziek door m’n trommelvliezen, maar ik had hoop.

Een vriendelijke dame nam op en ik zag mijn verzekeringspremie zichzelf terugverdienen, chi-tching! Helaas kon ook de dame op het hoofdkantoor me niet helpen. Verkeerd doorverbonden blijkbaar. Dan maar opnieuw in wacht. Ondertussen kon ik het deuntje al vanbuiten mee neuriën, maar de zin ontbrak. Misschien ligt het aan mij en het koude weer.

Ongetwijfeld had ik in warmere tijden m’n zonnebril opgezet en al dansend het deuntje door m’n speakers laten knallen. De buren mogen het horen!

Maar niet nu. Ook deze vriendelijke man wist me te vertellen dat in artikel X van paragraaf ... laat maar zitten. Blijkbaar heeft Ethias haar polissen netjes geoptimaliseerd en wordt een afgeschafte trein niet als overmacht aanzien. “Blij dat ik u van dienst kon zijn”. Insgelijks. Hoe kon ik ook iets anders verwachten. De lachende Ethias-mannetjes uit de reclame zitten duidelijk niet achter de telefoon. Marketing-Realiteit mismatch!

Het hele verhaal neemt echter een compleet andere wending als ik u vertel hoe de nieuwe bedrijven, de dotcom’s van deze eeuw weten wat customer support en klantentevredenheid écht wil zeggen. Ik had namelijk mijn appartement in Duitsland geboekt via Booking.com, niet de eerste keer dat ik via hen mijn logies vastleg overigens.

Booking.com nam vrijdagavond meteen de telefoon op toen ik hen wilde waarschuwen over onze situatie. Onmiddellijk namen ze contact op met de Duitse verhuurder, maar zoals ik als zei, wilde deze persoon zo snel mogelijk het volledige weekend aanrekenen. Booking.com nam ook de moeite om zelfs tijdens het weekend opnieuw contact op te nemen met de eigenaar en liet me telkens weten wat de status was van hun inspanningen.

Booking.com liet me weten dat ze het volledige bedrag voor hun rekening zouden nemen als teken van goedwil en omdat ze veel waarde hechten aan mij als klant. Deze tussenkomst van Booking.com is zeker niets waar zij legaal tot verplicht zijn, allesbehalve.

Winnen als bedrijf doe je zo

Of Booking.com kan rekenen op een volgende booking? In ieder geval. Ik zou nergens anders meer willen boeken.

Of ik mijn Ethias-polis zal vernieuwen? Daar zou ik mijn geld niet op verwedden.

De bedrijven die hun klanten écht weten te appreciëren zullen de komende jaren gouden zaken doen. Over het lot van Booking.com maak ik me geen zorgen. Bedrijven die enkel maar in hun marketingteksten rekening houden met hun klanten zijn een ander lot beschoren.

Without exception, I encourage anyone who asks me whether or not they should pursue their dreams to do so as quickly as possible, especially when that dream involves debugging lines and lines of Javascript and CSS all day. Who doesn’t dream of that right!? ;)

Every school year I get to know about 60 new students in my classes. After five years of teaching, I start seeing patterns which help me recognize who’s cut out to be a great web design student and who isn’t.

Photo © http://www.flickr.com/photos/50997200@N07/6059921603/

Of course, this article is just an opinion and in the end, you are the one that decides what you want to do and nobody else. By all means, listen to yourself and to nobody else. But if you think about starting in the web design or development field you may want to consider reading this post.

Ready? Here we go.

#1. You arrive late in class

If you have a tendency to arrive late for class - and I’m not talking about that one time your iPhone alarm didn’t go off - it shows that you are not serious about your studies. If you make a habit out of being late for school, do you think that you will arrive on time on a client’s meeting once you start freelancing? Chances are slim.

#2. You copy work of others, just to meet the deadline

Ethics, it’s what matters when you’re in this profession for the long haul. Some students copy work of other students, just to get a grade and be done with it. As long as you don’t get caught, you might be ok, but you’ll never be a web designer I’d want to do business with.

Even when a good web designer has the chance to copy work of a fellow student, they’ll take too much pride in creating something their selves, even if that work is not up to par with what another student has made.

Web development is about growing and learning on your own and becoming better, step by step. Becoming a professional web designer or developer is something that takes a lot of time, but if you can show me that you can tackle one problem by yourself, I’m convinced that you can tackle many other problems down the road as well.

#3 - You lack motivation

Being motivated is not the same as behaving like a perfect student in school. What is important, is that you have chosen a field of study because that’s what you want to do with your life, not because some of your friends decided to go study web design because you know, they’re good at watching youtube video’s or posting funny updates on Facebook.

Before students come to our school, we have so called in-take interviews, where we talk to the student about why they want to come to our school and why they choose our field of study out of all the available options. If a student isn’t passionate about web design already at this interview, you can be pretty sure they won’t turn out to be great web designers or developers over time.

Motivation to become better at your craft is the number one thing to becoming good at any profession. This is also true for becoming a web designer/developer.

#4 - Outside of school, you don’t like working on web projects

When students have side projects, next to their busy schedule in school, it’s a key sign that this student is passionate and passion leads to success without doubt. If you are passionate about doing something, I’m not saying you’ll get rich, but you’ll be definitely living like a king and not like a corporate slave that punches the clock every day.

I need to refine that last phrase: you can of course live like a king in any large corporation working for a boss. What I’m getting at is that you will need to have the balls to determine what makes you happy and go do that, whether it’s working for a boss on some cool projects for large clients or to create your own web apps on a freelance basis. It’s all good, as long as that’s what you want to be doing forthy hours a week.

Just the other week, one of my students showed me a mobile app framework he created in his spare time, similar to jQuery mobile (which is awesome by the way). Those kinds of accomplishments show me that you’re into web development because you love what you’re doing, not because some teacher (that’s me) tells you to do your homework.

#5 - Details are not for you

Going the extra mile. It’s not simple to do more than what’s expected of you, but once you overdeliver, even just a tiny bit, people are impressed with what you’ve come up with. It makes a difference to me and I’m sure many of my colleagues or fellow web designers will concur.

In school, students often have to pitch and defend a project they’ve been working on. You can go with the default powerpoint theme and fonts, or you can create hand drawn slides to present your work. Those details make a big difference and they show that you care about your work.

When one of my friends or acquaintances is looking to hire someone, I often get asked about students and their performance in my classes. Rest assured that it’s easy to remember who went the extra mile and who didn’t. Those things matter more than you think. I bet you didn’t think that going to school was about marketing yourself, but to some extent it sure is.

#6 - You believe your training stops when you leave school

If you believe your training stops after your leave school at the end of the day, I suggest you go study something that doesn’t evolve as quickly as web development. When you start a professional bachelor degree you’ll be in school for at least three years. That means that when you graduate, some things you’ve learned in your first year in college or university will have evolved. That’s just how it works.

If you think keeping up to date after you graduated or even during your studies is unnecessary, you’re in for a surprise. Just keep an eye on the next generation of students graduating after you and see how long you’ll last.

Conclusion

It all boils down to one thing: be passionate. If you want to become good at anything, make sure you’re passionate. When you’re passionate about something, you’ll be motivated enough to adapt a certain work ethic, to stay up to date with the latest developments in your area of expertise and to even go the extra mile.

If you have made your way through this article and you’re still here, I’m pretty confident you have what it takes to become good at web development. You’ve taken the time to read through this article, something you wouldn’t have done if you didn’t care in the first place.

Now that you’ve come this far, why not care some more and share this article? Share your thoughts in the comments, I’d love to hear them!

Of het zal lukken om de fakkel over te nemen van Facebook is nog maar de vraag. Facebook kent ondertussen ongeveer 750 miljoen accounts of zowat 10% van de wereld-bevolking. Al die mensen weten perfect hoe Facebook werkt en hebben al hun foto’s en vrienden ondergebracht op het sociale netwerk van meneer Zuckerberg.

Om die massa mensen te overtuigen om Facebook te laten voor wat het is en te verkassen naar Google+ zal meer nodig zijn dan zomaar een betere interface of privacy instellingen.

Het valt moeilijk te voorspellen wie de slag om ons social media profiel zal winnen, maar hier volgen alvast de kansen én bedreigingen waar Google+ volgens mij mee te maken krijgt.

WIN: Simpel en gebruiksvriendelijk

Google is bekend geworden met het eenvoudigste webformulier ter wereld. Gmail kent ook een ongeëvenaard eenvoudige interface en hetzelfde kan gezegd worden van Google+. De applicatie werkt snel, is intuïtief opgebouwd en werkt zoals we het al jaren gewend zijn op Facebook, maar dan met de typische Google glans erop.

FAIL: Google+ mist de boot

Gebruiksgemak en een eenvoudige interface zullen niet voldoende zijn om een kritische massa van Facebook te laten overstappen op Google+. Als Google+ voor het Facebook-tijdperk gelanceerd was geweest zou het verhaal helemaal anders klinken. Nu zijn 750 miljoen mensen gewend om met Facebook te werken en die zitten lang niet allemaal te wachten op een alternatief.

WIN: Google+ is overal

Google kiest voor de minder subtiele aanpak en zal Google+ zonder twijfel op korte termijn in al haar andere pakketten en diensten integreren. De meeste opvallende integratie zagen we aankomen in de zoekmachine van Google, waar sinds enige tijd een +1 knopje getoond wordt naast zoekresultaten en advertenties.

Zit je in Google search, Gmail of eender welke andere Google-dienst, dan kan je er prat op gaan dat je hoe langer hoe meer zal merken dat Google+ notificaties zich zullen nestelen in de andere diensten. Op die manier is er geen ontkomen aan.

FAIL: +1 in Google heeft geen betekenis, Facebook Like wél

Op zich wil Google social media benutten om haar zoekresultaten én uiteindelijk hun reclame-inkomsten te verbeteren. Google kan als geen ander relevante antwoorden bieden op eender welke vraag die we stellen in haar zoekmachine. Maar met het toenemende belang van social media zal Google op één of andere manier te weten moeten komen wat er in ons hoofd en in onze connecties met onze vrienden omgaat. Facebook geeft uiteraard haar data niet zomaar vrij aan Google, dus probeert Google het zelf, via Google+.

De +1-buttons die sinds kort opduiken naast de zoekresultaten in Google hebben helaas amper betekenis. Als je naar iets zoekt, weet je toch onmogelijk of de resultaten die Google je aanlevert relevant zijn of niet. Enkel een idioot klikt dan op de +1-button om aan te geven dat de aangeboden zoekresultaten relevant zijn. Een idioot, of een SEO-specialist. Want hoewel Google ontkent dat ze de resultaten van haar +1-buttons zal gebruiken voor het ordenen van haar zoekresultaten, kunnen we er redelijk zeker van zijn dat dat juist wel de bedoeling is van je stem te geven voor een link of advertentie.

WIN: circles en andere features

Google+ is niet zomaar een kopie van Facebook in een ander jasje. Er zijn wel degelijk enkele interessante features en implementaties in het product terug te vinden. Zo kan je op eenvoudige wijze mensen toevoegen aan verschillende “circles” en content enkel delen met die gerichte groep mensen. Zo wordt het veel makkelijker om bijvoorbeeld een netwerk uit te bouwen met verschillende circles zoals “familie”, “collega’s”, “kennissen” enzovoort.

Ook “hangouts” zijn leuk opgebouwd. Dat zijn privé chatkamers waar je vanuit je browser kan video-chatten en uithangen met enkele vrienden tegelijkertijd. Leuk, maar wederom geen feature waarvoor 750 miljoen Facebook-gebruikers zullen vluchten naar Google+.

CONCLUSIE: kritieke massa bereiken of sterven?

Hoe boeiend ik de aanpak van Google ook vind, het blijft koffiedik kijken hoe de non-geeks zullen reageren op de introductie van dit nieuwe sociale netwerk. Zelf gebruik ik al jaren Gmail en andere Google producten en ik zie zeker de meerwaarde in van deze integratie.

Anderzijds zie ik niet in waarom iedereen massaal Facebook links zal laten liggen om opnieuw hun sociale stroom uit te bouwen op Google+. Google beschikt niet over de cool-factor die Facebook voor velen wél heeft. Als web designer of geek tout court ben je natuurlijk verplicht om een kijkje te komen nemen op Google+, maar verder vrees ik dat we vanaf nu op twee netwerken tijd zullen spenderen in plaats van op één plek.

Of dat een voordeel is moet je zelf uitmaken. Ik tracht alvast minder gebruik te maken van de web based versie van Gmail, zodat ik niet éxtra wordt afgeleid om vanuit Gmail door te klikken naar Google+.

Wat is jullie mening hierover? Shoot below!

De perceptie die buitenstaanders vaak hebben over freelancers is dat ze nooit hoeven te werken en enkel maar op een terrasje zitten overdag om ‘s avonds een factuur uit te sturen. Zo werkt het natuurlijk niet.

Klanten willen (terecht) dat hun websites zo snel mogelijk opgeleverd worden en op de hogeschool waar ik les geef verwachten studenten ook lessen van een hoog niveau. Goed werk proberen leveren kan binnen vast afgelijnde kantooruren zoals op zo veel plekken, maar het kan volgens mij beter. Door mensen vrijheid te geven wanneer ze werken en waar ze werken.

ROWE: Result Only Work Environment

Ik ben fel gekant tegen het presteren van werkuren, zomaar “omdat het zo hoort”. In mijn vorige job als consultant was het verplicht om tussen bepaalde uren “aanwezig” te zijn, puur omdat het zo hoorde. Er was geen haan die ernaar kraaide als je werk vroeger klaar was of helemaal niet klaar was (dat laatste probeer je best niet te vaak), zolang je maar je uren deed om door te factureren aan de klant. Daar kon ik me niet in vinden.

Voor mij is het eindresultaat belangrijk en enkel dat. Een website die tot in de puntjes is afgewerkt, dat is wat mijn klanten willen zien. Voor hen maakt het niet uit of daar 40 uur of 80 uur aan gewerkt werd, hoe minder hoe liever. Het maakt voor hen ook niet uit dat ik overdag ben gaan sporten en in de avonduren de website heb ontworpen. Zolang het werk maar binnen de vooropgestelde deadline en budget wordt afgewerkt.

Dat is exact waar ROWE over gaat. Binnen een Result Only Work Environment zijn werknemers veel vrijer in het invullen van hun werkuren dan in een andere omgeving, zolang de resultaten maar zijn wat ze moeten zijn. Is het niet veel beter om mensen vrij te laten en ze te laten werken in de voor hen optimale werkomstandigheden? De motivatie van je team zal er in ieder geval niet op achteruit gaan.

Werken mensen minder hard via ROWE?

Ik kan er prat op gaan dat ik meer werkuren presteer dan iemand die van 9 tot 5 op zijn kantoor zit. Soms werken op zaterdag of vrijdagavond? Het hoort erbij. Maar evengoed zorg ik ervoor dat ik tijdig mijn portie beweging en ontspanning krijg wanneer ik die nodig heb, om 11u of 15u, maakt niet uit.

Als iemand in een stoffig kantoor “aanwezig” is van 9 to 5 lijkt het me een utopie om te denken dat die persoon continu productief is op het halfuurtje pauze tijdens de middag na. Een mens is niet gemaakt om zo lang aan een stuk gefocust te zijn en het gebrek aan beweging in dit computertijdperk doet er ook geen deugd aan.

Een uurtje gaan joggen op de middag maakt je gedachten leeg en zorgt ervoor dat je daarna met méér energie opnieuw aan de slag kan gaan.

ROWE staat volledig los van het aantal uren dat er gewerkt wordt. Iemand die meer vrijheid krijgt in het verdelen van zijn tijd zal niet meer of minder werken, maar zal op een andere manier werken. Meer ‘s avonds, meer in de vroege ochtend, ... alles kan, zolang de focus maar blijft liggen op het opleveren van een correct eindresultaat.

Wat met controle van werknemers?

Een tikklok is een eenvoudig middel om je corporate slaves binnen de lijntjes te laten lopen. Controleer aan het eind van de maand of iedereen zijn of haar uren “aanwezigheid” heeft gedaan en je bent er vanaf. Maar wordt er ook waarde gehecht aan het werk dat je mensen hebben opgeleverd?

Focus op kwaliteit van het opgeleverde werk, niet op de tijd dat mensen binnen je muren hebben gespendeerd. Als het eindresultaat er niet is, weet je snel waar je je medewerkers op moet aanspreken.

To ROWE or not to ROWE, that’s the question

Uiteraard bestaan er situaties waarbij ROWE geen haalbare oplossing is. Ik kan me inbeelden - met dit mooie lenteweer - dat bierproducenten bijvoorbeeld dagelijks hun arbeiders in vaste ploegen moeten laten werken om hun voorraad op peil te kunnen houden. Evenzeer zijn er bedrijven die veel baat hebben bij vaste kantooruren waarbij hun personeel steeds bereikbaar is en waar interactie tussen de personeelsleden belangrijk is.

Ook niet iedereen is geschikt om volgens de principes van ROWE te werken. Sommigen gaan de vrijheid nemen, zonder de nodige resultaten op te leveren. ROWE of geen ROWE, wat uiteindelijk telt, is dat iedereen werkt op die manier die de beste resultaten oplevert, zowel op zakelijk als op persoonlijk vlak.

Ik ben benieuwd hoe anderen hierover denken. Hoe werk jij best?

We zijn erg blij dat Think Vitamin het artikel heeft gepubliceerd en hopen dat we hiermee andere web designers tijd en frustratie zullen besparen bij het lanceren van hun online producten. Als andere jonge startups uit het artikel minstens één ding opsteken dat hen tijd en moeite bespaart, dan is het artikel geslaagd.

Cheers Think Vitamin!

My “late 2008” MacBook is not behaving anything like a well manufactured product, yet I did pay a well manufactured price for it, no more than two years ago. I’m one out of many thousands of Apple users out there that have the so called Macbook Pro Screen Flicker Problem. Search on Google for those terms and you’ll find countless forums where users are complaining about the same issue over and over again.

Here’s a short video someone has taken which clearly demonstrates the issue:

Even on the Apple.com MBP forums, the number one most viewed and replied to post is the one about this issue. Since 2007 already there have been posts about this issue, yet Apple itself doesn’t seem to care about the problem at all.

Normally I don’t use my blog to post about problems I’m experiencing - I use my Twitter account for that ;) - nor do I write my posts in English most of the time. Perhaps this is my way to try to focus some attention on the problem and ventilate my Mac frustrations here.

To make this post more than just a rant about how Apple is failing in delivering great experiences to me and many others, here are findings and so called “fixes” I found surfing the web in search of a solution:

Screen flickering doesn’t happen on the Nvidia 9600 GPU

The screen flicker problem only seems to happen when running on the nvidia 9400 GPU, not on the 9600 GPU. You can choose to use the 9600 GPU by selecting “Higher Performance” in your “Energy Saver” preferences. This will log you out of MacOS and then the system will use the newly selected GPU.

This may sound like good news, but the truth is that the 9600 GPU heats up your machine more than the 9400. Also, it will drain your battery considerably faster.

One way to automatically switch to the 9400 when running on battery and back to the 9600 when plugged into the power net is to use a tool called gfxCardStatus. It’s free and on top of that it allows you to switch GPU’s without logging out. Very convenient indeed.

This all sounds great except for the battery life but I have another problem which only occurs when I’m using the 9600 GPU. The screen flickering problem goes away but my system tends to freeze up completely at random when running in “higher performance” mode.

I teach web design to students in college and it’s a real pain in the ass to have your system crash multiple times during a class. Only a hard reboot will help and getting into my flow again takes up a lot of valuable time, which of course is very annoying for my students as well.

Failed “Solution #1”: Hardware Test

Some people suggest that you run a hardware test. I ran mine from the MacOS installation disk and nothing wrong was found on my system. Also, verifying disk permissions and scanning for hard drive errors didn’t solve a thing.

Failed “Solution #2”: Clean Install

While I haven’t done a clean install myself, others have confirmed that this didn’t help solve the problem.

Failed “Solution #3”: Logic Board Replacement

A decent number of people on the Apple.com forums went to the Genius bar to get their Mac “fixed”. They received one or multiple logic board replacements, hard drive replacements, screen replacements, all without solving the screen flickering problem.

Failed “Solution #4”: Resetting the SMC/PRAM

I’ve tried pulling the battery out and pushing the power button to clear all current from the macbook. After that I also tried to reset the PRAM by pressing option+cmd+P+R simultaneously while booting. Both suggestions have no effect.

Is it a hardware failure then?

If it’s a hardware failure, Apple should take responsibility by posting at least an official statement about the issue. If they can’t release a firmware update which fixes the problem, in my opinion they should do some sort of a re-call to get any faulty chip replaced.

Then again, perhaps Apple products are so popular these days that it isn’t necessary anymore to keep all users happy. For every one user they loose, there are probably 10 in line to spend four digits on new hardware.

What’s your opinion about this? Am I overreacting or do you feel the same. Let me know in the comments.

If anyone has the same problem as described above, please contact apple on their public feedback form so at least we can put some pressure on them, even when it’s only a little.

PS: this post was written on my 5 year old Windows desktop computer, which has never failed me before ;)

Community Updates

Here are some updates taken from the comments below:

- the issue occurs on macOs Snow Leopard 10.6.6
- the issue occurs on macOs 10.5.8 (Thanks Bill Spears)
- Apple again removed all links to this and other blog posts from their support forums

More links reporting the late 2008 Macbook screen flicker problem

http://forums.macrumors.com/showthread.php?t=991612
http://reviews.cnet.com/8301-13727_7-10329923-263.html
http://www.macobserver.com/
http://discussions.apple.com/thread.jspa?threadID=2230728
http://discussions.apple.com/thread.jspa?threadID=2634980
http://www.youtube.com/watch?v=xJMuYneBLLE

Zelf werk ik als freelance web designer en als docent aan de Lessius hogeschool te Mechelen. In beide gevallen zorgt het vragen van feedback ervoor dat ik steeds kan bijsturen waar nodig om beter te worden in één van mijn vakken of specialiteiten.

Durf feedback te vragen

Aan het einde van elk semester vraag ik mijn studenten bijvoorbeeld om drie positieve en drie negatieve zaken op te schrijven over mijn vak. Uiteraard gebeurt dit anoniem en een stukje kladpapier volstaat. Wat ik vooral na elk semester wil te weten komen is of de studenten tevreden zijn met de leerstof die ik heb gegeven en of de vakinhoud aansluit bij hun verwachtingen.

Het is elke keer opnieuw spannend om deze reviews te lezen want je geeft studenten de kans om anoniem kritiek te geven op je vak en je manier van werken. Je stelt je op die manier kwetsbaar op voor eventuele negatieve feedback op iets waar je zelf veel tijd en energie hebt ingestoken.

Toch blijken studenten daar telkens erg positief en volwassen mee om te gaan. Vooral de “negatieve” punten die studenten aanhalen zorgen ervoor dat je volgende keer bepaalde fouten niet meer maakt of beter kan inspelen op de exacte verwachtingen van je studenten.

Volgende twee foto’s zijn voorbeelden van feedback die ik dit semester heb ontvangen.

Zoals je kan zien zijn de “negatieve” punten niet meteen een aanval of kritiek op jezelf als persoon, maar bijvoorbeeld op het aantal lesuren dat niet optimaal in de lessenrooster is ingedeeld. Ook de indeling van een klaslokaal werd door enkele studenten als negatief beschouwd en terecht. In het lokaal waar we les hadden stond een zuil in het gezichtsveld van sommige studenten. Dat zijn punten waar je zelf naar volgend jaar toe verbetering in kan brengen.

Een ander voorbeeld is het lestempo, dat door sommige studenten als te snel wordt beschouwd. Andere studenten van dezelfde klas vinden dan weer dat de leerstof net dat ietsje meer of complexer mocht zijn. Zolang ik daar met een gezonde mix zit tussen te makkelijk en te moeilijk weet ik dat mijn opdracht goed geslaagd is.

Anderzijds kan ik daar ook uit afleiden dat ik voor bepaalde studenten extra en meer complexe topics kan aanleveren die zij vrijblijvend als zelfstudie kunnen behandelen. Zo kan ik me toch richten op een bepaald eindniveau dat alle studenten moeten behalen om af te studeren, terwijl studenten die sneller willen vooruitgaan dat kunnen dankzij extra toepassingen of topics.

Feedback krijgen als werknemer / freelancer?

In mijn job als freelance web designer sta ik evenzeer open voor kritiek. De klant heeft uiteindelijk altijd gelijk, maar onze job als web designer bestaat erin om onze klanten op te leiden en te informeren over bepaalde design beslissingen. Enkel samen door wederzijdse communicatie en feedback kan je volgens mij komen tot een eindresultaat dat zowel voor de klant als de ontwikkelaar bevredigend is.

Na een opdracht voor een klant vraag ik steeds naar zijn of haar mening omtrent de samenwerking met GoodBytes. In het beste geval zijn klanten lovend en schrijven ze een recommendation op je LinkedIN profiel. In het andere geval kan je leren uit hun feedback om volgende keer een betere freelancer te zijn.

Als je in dienst werkt voor een werkgever, kan je eveneens op eenvoudige wijze om feedback vragen. Op school of kantoor kan dit bijvoorbeeld onder de vorm van een functioneringsgesprek dat je op eigen initiatief aangaat. Je zou ervan versteld staan hoe makkelijk je je focus kan verleggen, als je op de man af vraagt wat er beter kan.

Omgekeerd geldt dit natuurlijk ook: feedback geven aan je werkgever over waar je op termijn zelf naartoe wil of waar je je eigen accenten op wil leggen helpt voor iedereen om te groeien in zijn of haar vak.

Feedback is geen doel op zich, actie wel

Uiteraard is het soms beangstigend of niet vanzelfsprekend om jezelf helemaal open te stellen voor kritiek of feedback van anderen. Je zal jezelf tegenkomen en je minpunten zullen naar boven komen. Maar hier staat wel een mooie beloning tegenover: elke keer je deze feedback vraagt weet je perfect waar je aan kan werken om volgende keer weer net dat beetje beter te worden in je eigen vak.

En daar gaat het volgens mij net om: feedback verzamelen en vertalen in concrete acties om weer dat beetje beter te worden in wat je doet.

Enjoy the feedback loop!

Het boek is een verzameling van websites waarin webontwerpers op zoek kunnen gaan naar de nodige inspiratie en ideeën voor hun volgend project.

Dit is nog maar de tweede vermelding van GoodBytes in een print magazine of boek en ook nu weer zijn we erg opgetogen om vermeld te worden. De eerste keer dat we in een print magazine mochten opduiken dateert van vorig jaar toen Web Designer Magazine enkele pagina’s voor ons over had.

Het feit dat naast GoodBytes, ook onze nieuwste applicatie SolidShops.com vermeld werd in het boek (bij “coming soon pages"), maakt dat we 2010 binnenkort met een erg goed gevoel kunnen afronden.

Thanks for mentioning us Patrick McNeil!

Wie graag een beta uitnodiging ontvangt voor deze applicatie kan een reactie achterlaten onderaan deze post. Schrijf in je reactie waarvoor je de applicatie wil gebruiken, als we je idee interessant vinden doen wij de rest.

In dit artikel delen we graag enkele zaken die we geleerd hebben tijdens de uitbouw van SolidShops.com. Zo zijn er toch een aantal valkuilen waar je voor moet opletten wanneer je aan je eigen startup begint te werken.

1. Hoge pieken, diepe dalen

That’s right, naast hoge pieken zal je ook diepe dalen tegenkomen, zeker wanneer je de vooropgestelde launch date niet blijkt te halen. Zelf hebben we de fout gemaakt om onze lanceerdatum meermaals uit te stellen. Een enkele keer hebben we dat gedaan omdat we van mening waren dat we toch niet konden lanceren zonder deze of die feature. Een andere keer hadden we niet de beschikbare tijd voorhanden die we hadden ingepland om een bepaalde functionaliteit klaar te krijgen.

Wat de reden van uitstel ook moge zijn: probeer dit te vermijden. Het uitstellen van lancering zorgt telkens voor een gevoel van demotivatie en als er één ding is dat je wil vermijden als je - vaak na je andere job - lange uren moet draaien voor je startup, dan is het wel demotivatie.

Het is beter om een half product te lanceren met een beperkt aantal features, dan om een half afgewerkt product op te leveren.

Ups & Downs: foto door James Cridland

Wees bereid om opofferingen te maken wanneer je voor je startup wilt gaan. Zo heb ik naast GoodBytes ook een job als docent op de Lessius hogeschool in Mechelen. Als je daarbuiten nog een startup wilt opbouwen, dan spreekt het voor zich dat daar andere hobby’s of activiteiten voor moeten sneuvelen. Ook mijn partner heeft een fulltime job waarna hij als het al donker is in actie schiet voor SolidShops.

“If you aren’t prepared to walk the extra mile, don’t even bother putting your shoes on.

2. Vier kleine successen

Om die demotivatie tegen te gaan dien je voor jezelf en voor je team kleine targets te stellen die je telkens kan vieren zodra je ze behaald hebt. Deze targets kunnen het bereiken van een bepaalde tussenversie 0.6 zijn of het afwerken van een stuk functionaliteit van je applicatie.

Kleine sprongen voorwaarts zijn belangrijk om even bij stil te staan en om kort te vieren met een biertje in de hand. Vooral wanneer je vaak vanop afstand samenwerkt is het cruciaal om je partner(s) of team in den levende lijve regelmatig te zien en te spreken. Kleine successen vieren zijn daarvoor ideale momenten om op een ontspannen manier over de toekomst en richting van je applicatie te spreken.

Het vieren van die succesjes hoeft niet veel te kosten. Een simpele lunch, een kleine drink of zelfs gewoon een flesje wijn kraken thuis of op kantoor is vaak voldoende.

3. Werk met een partner

Een vliegtuig wordt het best bestuurd met meerdere mensen [uit ”Outliers, the story of success” van Malcolm Gladwell]. Dat komt omdat twee piloten meer opmerken en zien dan slechts één piloot die wel eens een off-day kan hebben.

Net zoals een goede co-piloot onontbeerlijk is om een vliegtuig te besturen helpt een goede partner om alle schitterende ideeën die je in je hoofd hebt zitten eerst af te toetsen voor je zomaar begint te ontwerpen en te programmeren. Zo spenderen wij regelmatig enkele uren aan het discussiëren over bepaalde features in de applicatie of over de richting die we willen uitgaan.

Cockpit: foto door Ben Fitzgerald

Tot nu toe hebben al die conversaties en die onderlinge communicatie - hoe moeilijk of frustrerend dat soms ook was - ervoor gezorgd dat SolidShops.com een béter platform is geworden dan het had kunnen zijn als we de applicatie op ons eentje hadden uitgebouwd in plaats van met twee.

Successen vieren of uit een dal kruipen doe je bovendien liever niet in je eentje. Bij het uitbouwen van een startup komt enorm vele werk kijken, meer dan je initieel ingeschat zal hebben. Afhankelijk van het type applicatie dat je uitbouwt denk ik hier aan volgende facetten: server security, automatisatie van processen zoals one-click-deployment, schrijven van content, een blog onderhouden, actief zijn op Twitter en andere social media, support voorzien voor je (toekomstige) klanten, uitvoeren van user tests, bijsturen van schermen die door klanten niet goed ervaren worden, ... en ga zo maar door.

Zelfs al ben je goed op al die terreinen, dan nog zal de som van twee personen groter zijn dan enkel maar de som van hun capaciteiten. Is dat niet zo, dan zoek je misschien beter een andere partner.

4. Word zo lui mogelijk!

Uiteraard bedoelen we hiermee niet dat je jezelf in je jogging voor TV mag leggen, of toch nu nog niet. Wat we wel bedoelen is dat je het jezelf zo makkelijk mogelijk mag en zelfs moét maken.

In de vorige stap hadden we had bijvoorbeeld al kort over one-click-deployment. Als je een nieuwe versie van je applicatie lokaal hebt klaarstaan, dan wil je die zonder fouten en zo snel mogelijk op je productieserver krijgen. Daarvoor zal je zelf de processen moeten opzetten om zaken te automatiseren zoals het veilig instellen van de rechten op al je bestanden.

Lazy Dazy: foto door H. Michael Karshis

Doe dit zo snel mogelijk. Het ontwikkelen van web apps kenmerkt zich door het deployen van meerdere versies per maand, week of zelfs per dag. Dan verlies je graag geen tijd aan het manueel opladen van je bestanden om daarna te merken dat je enkele files niet goed zijn opgeladen of dat de permissies niet veilig ingesteld zijn.

Wij maken voor deployment gebruik van zelfgeschreven shell scripts in Linux in combinatie met de schitterende tool Phing. Welke tools je gebruikt maakt niets uit, zolang ze je maar helpen om sneller en beter te ontwikkelen.

Neem jezelf en je team zoveel mogelijk routinewerk uit handen en automatiseer stappen die je jezelf regelmatig opnieuw ziet uitvoeren.

5. Starten is de moeilijkste stap

Erg cliché, maar waar: starten is de moeilijkste stap. Er zijn erg veel mensen die met wilde plannen in hun hoofd zitten. Zo lang die plannen in hun hoofd blijven zitten wordt er niemand beter van. Heb geen schrik om je eigen idee te vertellen aan zoveel mogelijk mensen. Zonder uitvoering is het idee toch niets waard.

Als je je idee kan vertellen aan een tiental mensen zal je snel aanvoelen of er iets in je idee zit waar mensen interesse in hebben of niet. Als je twijfelt aan je eigen kunnen, denk dan eens aan die honderden of zelfs duizenden kleine bedrijfjes of KMO’s die je tegenkomt wanneer je met je wagen onderweg bent.

Al die bedrijven maken op één of andere manier een verschil in de wereld, al die bedrijven stellen mensen te werk. Niet iedereen hoeft Mark Zuckerberg te zijn en niet iedereen hoeft zo groot te worden als Google.

Start: foto door Rich Anderson

Je eigen startup starten en uitwerken kan de start zijn van je eigen droomjob. En die job heb je dan zelf helemaal in de hand. Lukt het die keer niet, dan is er niets dat je ervan weerhoudt om het nog eens opnieuw te proberen. Het is voldoende om de bal één keer goed te raken, zelfs na enkele pogingen.

Uiteraard zijn bovenstaande lessen persoonlijk en misschien niet voor iedereen van toepassing. Geniet om af te sluiten van onderstaande quote en vergeet niet om ons te laten weten waarvoor jij SolidShops.com zou gebruiken. Hou daarna je mailbox in de gaten!

“People know you for what you’ve done, not for what you plan to do.” ~ Author Unknown